به گزارش چکاوک زاگرس؛طرح احداث محور ارتباطی لیکک–جایزان، یکی از پروژههای مهم و راهبردی برای توسعه شهرستان نفتخیز بهمئی، با وجود گذشت حدود یک دهه از آغاز عملیات اجرایی، همچنان به سرانجام نرسیده و در پیچوخم مسائل اعتباری و هماهنگیهای بیناستانی میان کهگیلویه و بویراحمد و خوزستان باقی مانده است؛ پروژهای که تکمیل آن میتواند نقش مهمی در شکستن بنبست ارتباطی بهمئی و رونق اقتصادی منطقه ایفا کند.
عکسی که ۱۰ ساله شد؛ تصویری از پروژهای که قرار بود با تکمیل آن، مسیر توسعه شهرستان بهمئی هموارتر شود، اما امروز پس از سالها همچنان به یکی از مطالبات جدی مردم تبدیل شده است.
امروزه راههای ارتباطی یکی از مهمترین زیرساختهای توسعه پایدار هر منطقه به شمار میروند؛ با این حال، ضعف زیرساختهای جادهای در شهرستان بهمئی، در کنار ظرفیتهای گسترده این منطقه در حوزههای نفت، کشاورزی، گردشگری و معادن، همچنان یکی از موانع جدی پیش روی توسعه این شهرستان محسوب میشود.
بهمئی با برخورداری از ظرفیتهای قابل توجه نفتی، منطقهای مهم و راهبردی در جنوبغرب کشور به شمار میرود و وجود چاههای نفتی متعدد، اهمیت این شهرستان را دوچندان کرده است. با این وجود، نبود شبکه ارتباطی مناسب و ایمن، موجب شده بخشی از ظرفیتهای اقتصادی، گردشگری و تولیدی منطقه بهطور کامل مورد بهرهبرداری قرار نگیرد.
پروژهای که قرار بود بنبست را بشکند
عملیات اجرایی محور لیکک–جایزان از سال ۱۳۹۵ آغاز شد و انتظار میرفت این مسیر به عنوان یکی از محورهای ارتباطی مهم میان کهگیلویه و بویراحمد و خوزستان، زمینهساز تحول در وضعیت ارتباطی شهرستان بهمئی شود.
این محور با کاهش حدود ۵۰ کیلومتری مسیر ارتباطی بهمئی با خوزستان، میتواند نقش مؤثری در اتصال منطقه به شبکه راههای اصلی، تسهیل تردد مردم، کاهش بار ترافیکی محورهای موجود و ایجاد زمینه برای رونق مبادلات اقتصادی میان دو استان داشته باشد.
بر اساس طرح پیشبینیشده، این مسیر پس از اتصال به محورهای ارتباطی منطقه، امکان دسترسی مناسبتر لیکک به جاده ملی پاتاوه–دهدشت و همچنین ارتباط بهتر جایزان با امیدیه را فراهم خواهد کرد؛ بهگونهای که فاصله لیکک تا جاده ملی پاتاوه–دهدشت به حدود ۶۰ کیلومتر و فاصله جایزان تا امیدیه به حدود ۲۵ کیلومتر کاهش مییابد.
یک جاده، چندین مزیت راهبردی
تکمیل این محور تنها یک پروژه عمرانی و جادهای نیست؛ بلکه میتواند آثار گستردهای در حوزههای مختلف به همراه داشته باشد.
کاهش فاصله و زمان سفر، کاهش بار ترافیکی محور بهبهان–بهمئی، کاهش سوانح و تصادفات، تسهیل تردد عشایر، بهبود دسترسی به مناطق نفتی، رونق گردشگری، افزایش مبادلات اقتصادی میان دو استان، ایجاد دسترسی مناسبتر به بازارهای منطقهای و فراهم شدن زمینه توسعه سرمایهگذاری از جمله مهمترین آثار تکمیل این مسیر به شمار میرود.
از سوی دیگر، این محور میتواند در پشتیبانی و دسترسی بهتر به تأسیسات و چاههای نفتی منطقه و همچنین تسهیل رفتوآمد نیروها و خدمات مورد نیاز مناطق نفتی شهرستانهای بهمئی، امیدیه و آغاجاری نیز مؤثر باشد.
مطالبهای که همچنان پابرجاست
با گذشت حدود ۱۰ سال از آغاز عملیات اجرایی، پرسش اصلی مردم بهمئی همچنان پابرجاست:
این پروژه چه زمانی به پایان میرسد
مردم شهرستان بهمئی سالهاست چشمانتظار تکمیل مسیری هستند که میتواند بخشی از مشکلات ارتباطی منطقه را برطرف کرده و زمینهساز تحولی جدی در اقتصاد، گردشگری، حملونقل و توسعه این شهرستان باشد.
اکنون انتظار میرود مسئولان دو استان کهگیلویه و بویراحمد و خوزستان با پیگیری جدیتر، تأمین اعتبارات مورد نیاز و رفع موانع موجود، تعیین تکلیف این پروژه را در اولویت قرار دهند.
محور لیکک–جایزان برای مردم بهمئی صرفاً یک جاده نیست؛ مسیر اتصال به فرصتهای توسعه، کاهش محرومیت و خروج از بنبست ارتباطی است.
مردم حق دارند بدانند پروژهای که یک دهه پیش با امید به آینده آغاز شد، چه زمانی به مقصد خواهد رسید.
انتهای خبر/
